Kaptan denize her zaman ag atar.
Bu hamsiler nerdendir ki ?
Lüferin renkli görseli
İnsan merak eder
Kırmızı bereli kız kim ki
Bu balık kasabası nerede ki
Lüferin renkli görseli
Her zaman dikkatimi çekiyor
Sakin huzurlu balık kasabası
Deniz üstündeki fener
Kahve'nin hatırı kalır
Aklım her zaman sende kalır
Olmak istedigim kişi sen isen,
Bir fincan kahve'nin her zaman hatrı kalır
Aklım her zaman sende kalır
Anıların seni hatırlatır.
Kahve'nin hatırı kalır.
Kelimelerde dolaşıyorum
Bazen heceleri ayırt ediyorum
Benim Kalemim'den çıkan her söz
Göklere belki arşa ulaşıyor
İnsanlar okumasa bile
Her söz arşa ulaşıyor
Kelimelerim evrende yankılanırken
Kendimi şiirimi okuyorum
Benim kalemim'den çıkan her söz
Evrende bir iz bırakıyor.
Bırak artık deniz
O artık gitti
Ellerinden kaydı gitti
Tutmadın
Geri gelmeyecek artık
Niyeti yok
Ait olduğu yerde kalmalı
En azından mutlu olmalı
Tutamadık gitti
Seslendik yine duymadı bizi
Güneş battıgında yıldızlarda buluşalım
En büyük yıldızın altında
Dünyayı gezen o gezgin yıldız'da
Ben her zaman oradayım
Gezgin yıldızlar'da buluşalım
Ne olduysa oldu kalbim seni seçti
Gökyüzü sustugunda bile
Ne olduysa oldu,
Kalbim her zaman seni seçti
Nerede olursak olalım
Gezgin yıldız'ın altında buluşalım
Şarap
Şarabımı yudumlarken seni özlüyorum,
Merak ediyorum; sen de beni merak ediyor musun?
Aklımda, düşüncelerimde, her anımda yine sen...
Kadehim eksildikçe hatıraların daha da ağırlaşıyor içimde.
Belki de bu yüzden, şarabın tadında bile senin izin var.
Hatıralarımda, anılarımda ve her yudumumda...
Yine sadece sen.
Islak karanfiller döktüm yoluna
Sırf sen seviyorsun diye
Sokakları kırmızıya boyadım
Yüzündeki gülüşü görebilmek için
Islak karanfiller döktüm yollarına
Sırf sen seviyorsun diye.
Seni sevdiğimi bile , bile
Gülümsedin geçtin yanımdan
Bana dedin ki güle ,güle
Yağmur
Üstümüze yağmur yağması sorun değil
Sonuna kadar başaracağım
Yolda kalmak asla sorun değil
Sonuna kadar koşacağım
Islansın adımlarım , varsın yorsun yollar
Yüreğimdeki ateşle fırtınaları aşacağım
Gözümde ufuk, ardımda kalan korkular
Kendi güneşimle yeniden doğacağım
Sonuna kadar koşacagım
Çalınmış ruhumdan bir parça
Hislerim benden alınmış
Hayal bile kuramıyorum
Ruhumdan bir parça alınmış
Eksik kalan ne varsa bende
Gölgesi düşmüş sessizliğe
Yarım bir cümle gibi kaldım
Kendi içimde ,
Kimsessizliğimle
Bitti
O şiir bitti
Kelimeler kifayetsiz kaldı
Sözlerini tüketti
Yazacak kelime kalmadı
O şiir bitti
Okuyacak satır kalmadı
Sırasıyla geçti
O şiir bitti
Seni uzaktan seviyorum
Sarı ipek saçlarına dokunmadan
Pamuk ellerini tutmadan
Gülünce yanağındaki gamzeyi görmeden
Avucumda sıcaklığını hissetmeden
Seni uzaktan seviyorum
İncitmeden kırmadan
Usul usul seviyorum seni
Zarar vermeden düzgünce seviyorum
Gözlerinin içinde kaybolmadan seviyorum
Seni uzaktan seviyorum
Tenine dokunmadan seviyorum
Seni uzaktan sevmek
Sevginin en güzel hali
Dört Mevsim
Beklenmedik bir anda çıktın
Sevgini aramadım .
Kendimi sana kaptırdım
Dört mevsim değil,
On dört mevsim bekledim
Ne sen geldin, ne bahar
Ne güneş açtı, ne çiçekler
İçimde ki buruk hisse alışsam'da
Ne sen geldin , ne bahar.
Kendimize bir gemi bulduk
Hayallerimize yelken açtık
Çogu zaman demir attık
Bazen pes ettik
Kalmadı başka çaremiz
Mecburen demir attık.
En azından yolculugumuzun tadını çıkarttık.
Senden sonra ne baharlar gördüm,
Pileli elbisesi mürdüm...
Patikayı aynı yerde gördüm,
Çam ağacı kokar her mevsim.
Aşkımı nakış gibi ördüm,
Gözlerindeki endişeyi bile gördüm.
Senden sonra ne baharlar gördüm.
Mektubun olmasa,
Göndermesen asla düşlerini, hayallerini...
Heyecanlanamam ki ben asla,
Okuyacak bir şeyim olmadığında.
Mektubun olmasa,
Ne yaparım ben bu halde?
Umudum hayallerinde kalmasa,
Posta kutusu boş kaldığında;
Hayallerim yok olacak...
Ayaklarımın altında dünya,
Sessiz çığlıklarımla dolu.
Yine de beni dinleyen,
İnsanlarla dolu bu koca dünya.
Aradaki mesafe sadece bir dünya,
Ağlasam da ellerimi tutar mısın?
Sadece bir kez daha...
Ayaklarımın altında dünya.
Çam Agacı
Çam ağacı kokar her mevsim,
Alışık değilim ben bu mevsim...
Karanlıkta patikayı takip ediyorum,
Çıkışımı arıyorum.
Senden sonra ne baharlar gördüm,
Elbisesi mürdüm...
Çam ağacı kokar her mevsim.
Kokun sardı her yanı,
İçimdeki amansız sanrı.
Damdaki kemancı,
Söyle artık şarkını.
Sıkma tatlı canımı,
Bana gözlerini devirme.
Uykumu kaçırıyor
Senin ince, tiz sesin.
Müziği bazen gürültülü,
Çocukların tatlı gülüşü
Kalbimi ısıtan türkü.
Küçük ilçelerde ki kôyü,
Biraz aksidir köylüleri.
Sıcak, samimi gülüşleri,
Kültürlüdür insanları…
İşte memleketimin türküsü.
Öyle bir an gelir ki,
insanlar bir zehir olur.
Bazen sakin bir şehir gibi görünürler,
ama çoğu ne yaptığının farkında değildir.
Bir durup düşünseler
akıllarına kim bilir neler gelir…
Kalplerinde sakladıklarını
kim bilebilir ki?
Çünkü insanlar,
bazen farkında olmadan
bir zehir olur.
Buzdan Kıvılcım
Seni ne zaman düşünsem,
bana savrulan rüzgârın
hep buzdan bir kıvılcım.
İçimi ısıtsan da,
soğuk, keskin gülüşün
yine buzdan bir kıvılcım.
İnce, kırılgan kalbin
dokunur içime—
buzdan bir kıvılcım gibi.
.jpeg)
Sormadan, konuşmadan
Tek başıma yürüyorum.
Yapacak bir şeyim olmadan,
Bir gölgem var
Bir de aynadaki yansımam.
Ellerim cebimde yürüyorum.
Bir ben varım,
Bir de aynadaki yansımam…
Şakayık
Şakayıklar dünyayı sever.
Güneş benim tenimde güzel,
Eteğim belimde güzel,
Her yaz akşamı
Dalgalar ile rüzgâr dans eder
Gölgeler küçük limanda gezer.
Yakamoz denizi süsler.
Şakayıklar dünyayı sever.
Denizin ortasında bir nefes,
Dalgalar götürür beni.
Vatozun yüzgecinde bir çizgi,
Denizin içinde bir gemi.
Vatozun ince çizgileri,
Küçük yelkenli,
Fazla görkemli.
Berrak sularda küçük bir gemi.
.jpeg)
Özgür
Özgür hissetmenin tadı bambaşka.
Gülleri arama çok fazla.
Her sabah vakti buradayım ama,
Sakın bir daha ağlama.
Özgür hissetmenin tadı bambaşka,
Zor olsa da
Senin yanında olmak çok başka
Gece örter güneşin üzerini,
Kendi şarkısını bırakır.
Benim küçük yıldızım
Hayallere dalar.
Gökyüzünde parlayan
Benim küçük yıldızım.
Gece vakti sardığında,
Etrafta dolaşan
Benim küçük yıldızım.
Her zaman usulca parlayan.
Yanakları pamuk annem
Elleri kınalı annem
Benim güzel annem
Saçları ipekten
Gülüşü çiçekten
Benim güzel annem
.jpeg)
Yabancı
Yabancı bir ülkede yalnızım.
Festivallerde daha çok özlem duyuyorum.
İçimdeki sesi dinliyorum.
Sana hayran olan birisi yok diye korkma,
Şarkını seven birisi var.
Düşün biraz,
Ne derler bilirsin:
Hercailer yüksekten uçar.
Işıgını Taşırken
Bazen güneş
doğmadan kaybolur.
Sessiz geçer
yıldızlar üstünden.
.jpeg)
Aşk değildi mesele,
birşeyleri ayakta tutmaktı.
Sevilmek değil,
yan yana durmanın yükünü taşımaktı.
Gülüş değil, sabır lazımdı.
Kelimeler değil,
susunca da dağılmayan bir bağ lazımdı.
Herkes sevebiliyordu zaten,
ama herkes emek veremiyordu.
Kalpler kırılınca değil,
çabalar boşa gidince yıkılıyordu insan.
Aşk güzel sözdü,
ama emek; altı çizilmemiş gerçeğiydi.
Kimse masalda anlatmıyordu bunu,
çünkü çaba romantik durmuyordu.
Sonbahar
Tarçın kokulu mevsimlerdeyiz artık,
Sokaklar ıslak ve nemli
Sonbahar mevsimindeyiz artık ,
Rüzgarla savrulan yapraklar mevsimi
Kahverenginin kırk tonunu görebildigimiz tek mevsim.
Yagmurda ıslanabilecegimiz mevsim
Tarçın kokulu mevsimlerdeyiz artık
Sokaklar ıslak ve nemli
Gökyüzü ağlarken, ben buradayım
Aynı sokaklar dönüp dolaşıyor
Belki buradayım, belki hiç değilim
Bir girdabın içinde savruluyorum
Bütün gün, aynı tekrarları izlerken
Her sonbahar, soluk renklere bürünür
Bazen turuncu, bazen kahverengi
Ve ben yine aynı sokaklarda yürürüm
Ruhum da yoruldu artık bu döngüden
Her adımım, aynı yere varıyor
Sonbahar hep aynı, ben hep aynı
Ve sokaklar…
Dönüp dolaşıp yine beni buluyor
Güzellik
Güzellikleri görmeyen kör gözler
Tebessüm etmeyen solgun yanaklar
Hepsi körelmiş bir an
Vicdanı bilmeyen ıssız yürekler
Hepsi körelmiş bir an
Beni izliyor aynı an
Güzellik görmeyen kör gözler
Hatırlıyorum
Düşlerimi, gülüşlerimi...
Kaybolan hislerimi sakladım hayallerde.
İçimde büyüttüm sessizce,
Anlamsız bakışlarını susturdum sakince.
Zamanımı çalan duygularını
Tek bir gülüşle avuttum hislerimi
Hatırlıyorum kendimi ve hislerimi
Düşlerimi ve gülüşlerimi
Sakin sessiz çığlıklarımı
Hatırlıyoru
Soguk bir gece vakti
Ben şehirden giderken
İçimi saran mutluluk
Bir rüya gibi gelirken
Senin beni anlaman ne mümkün
Ben şehirden giderken
Palmiye agaçları sallanırken
Yüzümdeki gülümseme çogalırken
Gökyüzündeki yıldızlar bana eşlik ederken
Senin beni anlaman ne mümkün
Uçsuz bucaksız kanatların
Herşeyi sorgulayan bakışların
Çözemedigim sorularda buldum kendimi
Ruhumun sokaklarında ki yabancı
Uçsuz bucaksız kanatların
Etrafımı sarıyor tekrar
Ne kadar etsemde ısrar
Sen beni dinleyebilsen tekrar
Uçsuz bucaksız kanatların
Etrafımı sarıyor tekrar
Kırgın çiçekler açmıyor
Gri bir sessizlik sarıyor her yanı
Bulutlar bile yorgun
Yalnız, solgun ve kırılgan, sakin
Mevsimlerden bir hüzün
Çiçekler suskun, eski tadı yok hiçbirşeyin
Gürültü yok, sadece iç sesler ve iç çekişler
Bu mevsim, içimizin kırık baharı
Bambu
Bambu yaprakları yeşildir.
Düşünmek için artık çok geçtir.
Benim seni dinlemem için de
çok geçtir.
Sokak çalgıcıları hep neşelidir.
Sevdiğim adam çok genç,
çok naziktir.
Gülüşleri gümüş ve altındır.
Asya’nın kalbindeki
küçük bir inci gibidir.
Bambu yaprakları
her zaman yeşildir.
Çözemedim
kafamdaki karmaşayı.
Anlamak istedim,
hayatın karmaşasında
bir anda buldum kendimi.
Çocuk gibi sevmek istedim,
çoğu zaman vazgeçtim.
“Bu şimdi nereden çıktı?” dedim.
Duygularım da karışıktı,
aramadığım yerde aradım manayı.
Düşündüm yine de,
kelimelerim yetersiz kalsa bile
bulamadım bir anlam.
Çizgimi geçemedim asla.
Arasam cevap yok,
yalnızım ama
nedenini bilmeden.
Üzülüyorum bazen,
sen yine de gül.
Bu garip neşen
aklımı kurcalıyor.
Ve diyorum ki
neden?
Kafamdaki karmaşayı çözemedim
Anlamak istiyorum
Hayat karmaşasında buldum
Bir anda buldum
Çocuk gib sevmek istedim
Çogu zaman vazgeçtim
Dedim ki şimdi bu nereden çıktı ?
Çogu zaman vazgeçtim
Kafamdaki karmaşayı çözemedim
Duygularımda biraz karmaşa
.jpeg){kind=link}
